miech

Mensen schijnen hier weinig van elektronica en natuurkunde te snappen . Een dun draadje brandt niet zozeer snel door omdat deze een hogere weerstand heeft, maar omdat deze een kleinere oppervlakte heeft. Hierdoor kan de ontwikkelde warmte niet snel genoeg afgevoerd worden, waardoor de temperatuur oploopt tot het smeltpunt/ontbrandingspunt. Een dikker draadje heeft een grotere oppervlakte, waardoor hierbij de warmte beter afgevoerd wordt, en het draadje minder snel doorbrandt. Daarnaast zal het door de soortelijke warmte van het materiaal ook langer duren voor het smeltpunt bereikt wordt, waardoor er meer geleiding van warmte naar de aan- en afvoerdraden plaatsvindt. Ook dit heeft een sterk effect op de tijd en hoeveelheid energie die nodig is om het punt van ontsteking te bereiken. Wat betreft de weerstand van het draadje, een lagere weerstand betekent dat er meer energie per tijdseenheid door het draadje loopt bij een bepaalde spanning. Bij twee identieke draadjes met een verschillende weerstand zal het draadje met de laagste weerstand het snelste warm worden als er spanning op gezet wordt. Uit bovenstaande kun je concluderen dat een dun draadje met een lage weerstand de snelst reagerende ontsteker zal opleveren. Deze soort ontstekers kunnen echter stroomsterkten veroorzaken van ruim boven een ampere, waardoor bij lage voltages de afstand tot de ontsteker beperkt moet blijven. De aan- en afvoerlijnen hebben dan namelijk meer weerstand. Ook is dat niet echt geweldig voor de levensduur van de spanningsbron. Ideaal is het daarom om een wat hogere spanning -ergens rond de 24 tot 48 volt- te gebruiken, in combinatie met een rijtje condensatoren voor de stroomstoot.

Voor een hele gram met 500 mesh magnalium vind ik dit een beetje teleurstellend resultaat. Ik zou verwachten dat als je fijnere kaliumpermanganaat, eventueel in een iets andere verhouding gebruikt, dat het gauw van 'whoomp' naar 'badabeng' gaat. Of stond dat filmpje toevallig in slow motion (wat ook het rare geluid zou verklaren)?

Jullie moeten je echt een keer gaan verdiepen in de veiligheidsaspecten met betrekking tot magnesium en flash. Magnesium wordt ook weggereageerd door basen, chloriden en een aantal andere ionen, met name van edelere metalen. Met name die laatste kan er behoorlijk heftig aan toe gaan. De reactie met chloriden is de reden dat magnesium met chloraten en perchloraten niet stabiel is, die bevatten namelijk altijd een klein percentage chloriden uit de synthese en door ontleding. Dan nog iets over het toevoegen van magnesiumzouten, die werden/worden soms toegepast als sensitizer, en zijn dus absoluut niet gewenst in een toch al gevoelig mengsel. Ze werken als sensitizer doordat ze bij kleine beroering van het mengsel werken als een soort schuurmiddel, wat de licht inert makende oxidelaag van een willekeurig materiaal aantast en de reactiviteit verhoogt. Ter illustratie, KClO4/Indian Blackhead flash wordt bijna anderhalf keer zo slaggevoelig als er 1% magnesiumcarbonaat aan toegevoegd wordt. Hierbij moet voor de volledigheid worden opgemerkt dat Indian Blackhead ongecoat is, waardoor er meer effect merkbaar is dan bij de gecoate dark aluminiums.

Dan heb jij wel heel erg speciale KNO3 als dat oplost in ethanol. Dat is mij tot nog toe niet gelukt . Even ter informatie, de oplosbaarheid van KNO3 in ethanol is zo goed als 0,00 gram per liter.

Ik denk dat 4% wel genoeg moet zijn, maar dat gaat wel het brandgedrag van de ster veranderen. Je moet het oplossen in kokende alcohol, 30 gram schellak per 100 milliliter alcohol. Probeer rekening te houden met het verdampen van de alcohol, daar kun je nog goed aangeschoten van raken en dat lijkt me ongewenst. Probeer anders eerst eens gewoon een paar procent aceton erbij te doen, en met een hamertje en een starpump de boel tot een compacte ster te tikken. Wie weet lost het de PVC precies genoeg op om effectief te zijn. Hard slaan is niet nodig, en een houten hamer is aanbevolen. Je kunt overigens ook gewoon naar de apotheek en je licht laten afzetten voor een aantal milliliter tetrahydrofuraan. Dat moet zeker wel werken. Nee die zijn ook niet stabiel. Leg maar eens een gram van een van beiden in een papieren zakje voor een jaar in je kast en bekijk het resultaat. In beide gevalen zul je zien dat er een langzame reactie optreedt, die echter wel exotherm is. Bij grotere hoeveelheden kan deze reactie een spontane ontsteking veroorzaken, en er is niets wat deze reactie kan tegenhouden. Vocht versnelt deze reactie aanzienlijk, dus in je badkamer zou je nog sneller iets moeten waarnemen. De reden dat deze reactie optreedt is omdat een sulfaation zuur is, en dus de magnesium aanvalt. Zwavel valt elk onedel metaal wel aan, en sommige halfedele of edele metalen ook.

Als je op die manier buskruit maakt, loont het de moeite om na het vermalen en mengen 10 tot 15% water erdoor te kneden en de massa door een zeef te drukken. Zo treknt de kaliumnitraat in de houtskool en krijg je net een ietsje betere prestatie (na het drogen uiteraard). Een batch van 100 gram met 15% water, uitgespreid op een krant in een 1 cm dikke laag zou op kamertemperatuur binnen 3 dagen al helemaal droog moeten zijn, uitgaande van een korrelgrootte van 2 tot 3 mm.

Neehee! Magnesium reageert vrij heftig met zuren, dus boorzuur toevoegen is een HEEL SLECHT IDEE!!! Magnesium moet je gewoon netjes coaten door het te wokken met 4% lijnzaadolie, of door het te coaten met kaliumdichromaat. Welke van de twee is afhankelijk van de toepassing die je voor ogen hebt. De enige keer dat je magnesium ongecoat kunt gebruiken is in flash met kalium(per)chloraat, maar dat spul is nou niet echt stabiel. PVC is in deze compositie zowel als binder als chloordonor bedoeld. Lancaster produceerde deze ster als 'pressed' ster, dus licht bevochtigd met oplosmiddel en dan met etterlijke tonnen tot een blokje geperst. Aceton lost het PVC dan precies genoeg op om de PVC te laten binden, mits je PVC erg fijn is.

THF of aceton erbij doen, en dan pumpen. Je kunt het ook proberen met een oplossing van rode gom in ethanol, maar ikweet niet of dat werkt.

Heel misschien, maar die komt hier dan waarschijnlijk niet en voldoet dus alsnog niet aan alle punten . Al met al heb ik er vertrouwen in dat Leander deze taak aankan en goed uitvoert. Gefeliciteerd!

Ik denk dat je voor een beetje stuwkracht beter kaliumchloraat, suiker en ammoniumchloride kunt gebruiken, maar dat heeft als nadeel dat het per se geperst moet worden. Je kunt het om wille van je veiligheid niet gieten of rammen, de kans op een dikke knal recht onder je neus is dan namelijk aanzienlijk. De rook die je zo krijgt is uiteraard wit, maar wel dikker dan met kaliumnitraat en suiker. Voor een gekleurd rookspoor eindigend in een effect zou een vuurpijl met een grote rookster (zie composities database) eraan waarschijnlijk een betere optie zijn. Deze composities branden redelijk snel, en vormen veel rook in een korte tijd. Ook met de snelheid van je raket krijg je dan nog een zichtbaar gekleurd rookspoor, maar dat ligt waaschijnlijk ver boven het niveau van de topicstarter. Die kleurstof van Brakkie heb ik ook getest trouwens, dat werkt prima. Ik had 5 gram aan een parachute gehangen, en dat gaf een mooi blauw wolkje in de lucht. Ik had het geprimed door er wat meal onder te persen, zodat het zeker weten aan ging door de 'break'.

Sommige mensen gebruiken zelfs gewoon een papieren zakje. Als ik 20 shells zou moeten gaan voorzien van lift zou ik dat denk ik ook doen.

Dat zorgt voor de vorming van instabiele verbindingen van onder andere aluminium en zwavel. Die verbindingen vormen zogenaamde spritzels, die na een korte tijd ontploffen. Dat zijn de glitters die je waarneemt. Daarnaast heeft het ook een voorname functie als inhibitor, het zorgt dat de spritzels niet direct verbranden maar pas na een tijdje. @Hieronder: magnesium vormt geen spritzels, dat kan alleen aluminium of een legering daarvan. Daarom hebben glitters ook altijd aluminium of magnalium als component.

Op verzoek, dat plaatje van Leander is afkomstig uit het boek wat ik hier gepost heb.

The Organic Lab Survival Manual Op speciaal verzoek hier gepost. Dit boekwerk behandelt de meeste basistechnieken voor in het laboratorium, alsmede veiligheid en andere aspecten. Dit is zeker het lezen waard, ook voor de gevordere hobbychemicus.

Ik zou in ieder geval flake aluminium gebruiken, anders krijg je een soort gloeiende bolletjes die dan uit elkaar spatten. Een mesh waarde ergens tussen 150 en 400 zou moeten werken, waarbij de laatste het makkelijkst ontsteekt en de kortste staart heeft. Een procentje boorzuur in die compositie zou heel erg gewenst zijn overigens.

Daarmee sla je netjes de spijker op zijn kop (al dan niet met een klaphamer). PS: Ik weet het, one-liners zijn niet gewenst, maar van Pjee's post word ik altijd een beetje melig...

Je katode (rvs) is gedeeltelijk opgelost en je anode gecorrodeerd. De troep die je ziet liggen is grafietpoeder, met daarop een laag chroomzouten. Je elektroliet is geel door het opgeloste ijzer. Als ik jou was zou ik op zoek gaan naar betere elektroden en je moet je cel eens narekenen. Bij te lage stroomsterkten corroderen je elektroden snel, en bij te hoge stroomsterkte ook. Het zou heel nuttig zijn als je de oppervlakte van je elektroden weet, en de stroomsterkte die door je cel loopt. Dan kun je je cel optimaliseren voor maximale levensduur en/of productie en rendement.

Lancaster Railway Torpedo #2 12 Kaliumperchloraat 09 Antimoontrisulfide 03 Zwavel Waarbij moet worden opgemerkt dat deze alsnog best aardig gevoelig is. Het is aan te bevelen de kaliumperchloraat en zwavel in zeer fijne toestand te gebruiken, en de antimoontrisulfide ergens rond de 150-300 mesh. Als het niet af wil gaan, kan een snufje niet te fijn magnalium de slaggevoeligheid enorm verhogen. NOOT: Ter informatie, bovenstaande compositie is niet veilig, noch volledig stabiel. Bovenstaande compositie dient ten allen tijden gediapeerd te worden, en nooit maar dan ook nooit in een vijzel of een vergelijkbaar werktuig gemengd te worden. Antimoontrisulfide is behoorlijk giftig, alsmede de dampen die vrijkomen bij verbranding. Daarom, niet binnen gebruiken. Ik ben niet aansprakelijk voor eventuele ongelukken en/of gevolgen van het toepassen van bovenstaande informatie..

Voor dat formaat zou een 3mm venturi en een 15 mm nozzle moeten werken, zolang je een volledige core gebruikt. Als ze dan nog niet van de grond komen, moet je het probleem bij je brandstof gaan zoeken.

Oplossen in warme spiritus en dan toevoegen. Het mengsel van de H3 en oplossing moet net niet plakkerig zijn, maar wel een klont kunnen vormen. Let op dat er geen droge stukken in je klont zitten. Na het granuleren is het meestal binnen 3 uur wel droog bij warm weer, maar ik zou het bij voorkeur iets langer laten liggen.

Je moet je kaliumchloraat ook in de kogelmolen stoppen, en dan airfloat maken. Als je er dan H3 mee maakt is het zelfs als poeder al heel erg snel. Als je er daarna pulverone mee maakt met 3% rode gom als bindmiddel heb je iets wat gewoon eng is en al heel erg richting flash gaat. Dit is al niet meer geschikt voor het liften van shells, want hiermee blaas je echt gewoon je mortieren aan gort. Ik meng de houtskool en kaliumchloraat trouwens door het in een zakje te kneden voor een minuut of vijf. Werkt prima.

Maak daar activatie energie van en het zou helemaal kloppen. Oxidatoren hoeven niet alleen van een hoge temperatuur zuurstof af te geven, bepaalde andere omstandigheden kunnen daar ook voor zorgen (bv. pH, druk, UV-licht etc.). Maar goed, dat is een beetje dingen doen met mieren .

Houdt er wel rekening mee dat je wettelijk verplicht bent een vergunning hiervoor aan te vragen, en dat je toestemming van de eigenaar van de zala moet hebben. Verder zul je ook het een en ander met de brandweer moeten regelen. Ik spuw regelmatig vuur, en doe dat vanwege de regeldruk altijd buiten, binnen is gewoon te veel gezeur. Ik kan je verder niet helpen overigens, ik ben geen professional op dat gebied.

65 Kaliumchloraat 34 Aluminium (flake) 01 Grafietpoeder Dat is de stabielste kaliumchloraat flash. Nog steeds is hij niet aangeraden, gezien kaliumperchloraat nou niet echt heel moeilijk te krijgen is als je al chloraat hebt (hint: elektrolyse). Deze flash kan nog steeds afgaan door een hamerslag, dus voorzichtigheid is geboden.

Nee, niet koken. Dat is overbodig, en de zouten in het hout functioneren juist als katalysator in buskruit.