Sobrero

Dat KAS-suiker-ongeluk klinkt me bekend in de oren . Ik was nog een ongeluk(je) vergeten: Een half jaar geleden vond ik in de kelder een petrischaal met een op het eerste zicht bizarre knalgele stof... Toen begreep ik dat het een 30 jaar oud batchje TNP was van mijn vader (die vroeger ook wat experimenteerd heeft, maar voor de rest toch een tikkeltje kewl was). Zoals jullie waarschijnlijk weten ondergaat TNP na verschillende decennia een verandering van kristalstructuur waardoor het ... extreem hitte- en schokgevoelig wordt (!), wat bevestigd werd door mijn testen: een kleine hoeveelheid deflagreert gewelddadig en het bleek veel schokgevoeliger te zijn dan TATP. Maar op een dag kwam een maat langs, die geïnteresseerd is in chemie, om m'n labotje te bezoeken. Ik dacht ik laat hem eens een deflagratie zien. Ik steek een minihoopje van dat TNP aan, maar aangezien de rest van de TNP maar op 1 meter ervandaan stond (ik dacht, ten onrechte, dat dat voldoende zou zijn) ontstak die een fractie van een seconde later ook. Gigantische flits (met beetje crackling effect zelfs ), veel zwartgrijze rook, maar voor de rest helemaal geen schade . Wel spijtig dat ik dat TNP kwijt ben, stel je voor: een TNP-detonator .

In een goed sluitende pot kan je deze mix jarenlang bewaren hoor! Ik raad je ook aan om zelf je hulzen te rollen en bentoniet (of kattekorrels) aan te schaffen, dat is betrouwbaarder dan zo'n kleipoeder+secondelijm-mengsel. (Ik denk dat het risico op een CATO beperkt is, dus als de PVC het uithoudt heb je de keus. Maar ik verkies zelfgerolde hulzen omdat je dan helemaal zelf de afmetingen kunt bepalen.) Ik weet niet of het zo'n goed idee is om ineens met vinnen te beginnen: met een stok is gemakkelijker, en eens je met alles vertrouwd bent, kan je gerust met vinnen werken.

Een core is zeker nodig! Dit is de holte binnenin de aandrijfsas en het zorgt ervoor dat er een veel groter oppervlakte aan sas tegelijk ontbrandt (=> meer vermogen). Bij deze raketbrandstof boor ik de core over ca. 70% van de sashoogte. Ok dan zit je het goed .

Een 2mm nozzle is erg goed voor een buis met ID 8mm, dus dat is zeker geen probleem als de nozzle het houdt. Aan de raketbrandstof kan het ook niet liggen, die is (zeer) goed (alhoewel je met zuiver natriumchloraat misschien beter een 75/25-ratio gebruikt ipv 77/23). Maar ik denk dat je de core niet diep genoeg gemaakt hebt, kun je wat meer afmetingen geven van je raket?

Ik skateboard af en toe (vooral street; mijn beste trick ooit was pop shov-it to underflip maar dat was puur geluk, ik heb het maar 1 keer gekund ^^) en ik ga iedere week muurklimmen (m'n hoogste niveau is 6c). Ik ga iedere dag met de fiets naar school, 13km in totaal per dag, dus dat is ook een oefening, vooral in het heuvelachtige gebied waar ik woon . Ik laat me ook soms verleiden tot wat straatvoetbal (dus niet in een club).

Alcoholthermometers gaan maar tot 110°C ofzo (of toch die waar ik aan kan geraken) en dat is niet hoog genoeg voor mij...

Het bekerglas was omgevallen in het heetwaterbad met relatief vuil regenwater, dus dat zou niet echt een nette synth geweest zijn en met kwikverbindingen werken doe ik niet graag. Nuja ik heb het nog niet weggesmeten dus misschien bedenk ik me nog... Ik heb in zekere zin nog geluk, beeld je in dat de thermometer op de grond gevallen was en de vloer van mijn labotje vol met fijne kwikdruppeltjes had gezeten . Ik moet er niet aan denken.

Toen ik een paar uur geleden salpeterzuur 60% aan het indampen was tot het azeotroop, viel mijn kerverse kwikthermometer tien centimeter naar omlaag, in het bekerglas met heet salpeterzuur. De tip van de thermometer brak, het kwik liep eruit, met veel bruinrode NO2 tot gevolg, nog een geluk dat ik de proef buiten uitvoerde. Het bekerglas viel om in het heetwaterbad. Na een kwartier heb ik dan de inhoud in een lege PE-fles gegoten (--> chemisch afval) en m'n glaswerk e.d. met veel water gereinigd. Maarja het zijn dingen die gebeuren... Voor de rest heb ik nog maar weinig ongelukken gehad; een KAS/suiker rookbom die afging bij het drogen in de oven... Heel de keuken gehuld in dichte rook. Mijn ma was nog niet zo boos, ik moest natuurlijk wel de oven grondig schoonmaken ^^.

Ikzelf ben geen wapenkenner maar iets wat ik altijd al geweldig gevonden heb zijn antitankraketten gaande van de PIAT (uit WOII) tot de wire-guided MILAN...

Huh? De reactievergelijking is hoofdzakelijk KClO3 + 3C ---> KCl + 3CO. Dan kom je IIRC uit op 77% kaliumchloraat en 23% koolstof, maar de (meer bekende) 75/25-variant is even goed.

Oké beeld je het volgende in: een huls van 89mm, ID van 13mm en OD van 16.7mm; de onderste 13mm is de bentonietnozzle, met nozzlediameter 4mm; de volgende 36mm is de raketbrandstof, namelijk "natriumchloraat 89% / Houtskool" 77/23; Van die 36mm is de core 25mm lang en met een diameter van 2mm; dan 10mm bentoniet, met 2mm-gaatje aan de rand om de H3 te ontsteken: 30mm gevuld met H3 ten slotte na de huls nog een polystyreen* nosecone van 16.7mm lang. De vinnen zijn trapeziumvormig, met grote basis 24mm en kleine basis 18mm, de hoogte is 16.2mm. Ze werden met hotglue aan het onderste deel van de raket bevestigd. het totaalgewicht is rond de 26g. *Door veel polystyreen (d.i. piepschium) op te lossen in een weinig aceton bekomt men een bizarre coherente massa die nog het meest lijkt op zeer oude, gestremde bloemkoolsaus ^^. Een dergelijk pasta kan dan in een mal geduwd worden en gedurende een paar dagen te drogen gelegd worden, met een zeer harde nosecone tot gevolg.

Dit is het tweede raketje met vinnen (trapeziumvormige ) dat ik gemaakt heb. Gezien de eerste succesvol was, besloot ik om eens een andere lancering te proberen, namelijk schuin gelanceerd, met een lanceerbuis. Op het eind van de vlucht hoor en zie je het plofje van de teelepel H3 op het eind. bazookatest.wmv De polystyreen nosecone is een beetje mislukt, maar volgende keer beter . Ik vind het wel leuk/merkwaardig dat ik de vinnen niet eens een hoek van 5° moest meegeven opdat de raket in rechte lijn zou gaan, nee het ging gewoon vanzelf :-) (misschien door de hoge snelheid?). Als er interesse is in de afmetingen dan wil ik die wel posten...

Er wordt idd jodium gevormd door oxidatie van het jodide-ion tot dijood: 2I- + H2O2 ---> I2 + 2OH- Dat zorgt ervoor dat het bruin wordt en opwarmt. IMO is jood niet zo giftig (denk aan joodtinctuur) dus qua veiligheid is het wel OK. [edit]Tyneman was me voor...[/edit]

Hier, platteland, is het dus vooral zuipen ^^. De frequentie is het hoogst op café, maar de kwantiteit is mogelijk nóg hoger op feestjes , waar zelfs het begrip 'je totaal te pletter zuipen' soms tekortschiet zálig De mensen in mijn omgeving die blowen kan ik daarentegen op 1 hand tellen. Ik blow dus niet. Gewoon roken trouwens ook niet. Ik heb er geen nood aan, dus 'waarom zou ik' vraag ik me dan af.

Jumpstyle is mijn favoriete muziek, samen met een paar andere (non-techno) bands zoals The Bloodhound Gang en The Killers. Net zoals Soulpredator moet ik niet veel hebben van R&B-toestanden, maar schlagerliedjes haat ik nog veel meer . Now playing: 'Again's a melody' - DJ Fox ft Chicago Zone

In juli heb ik een oud bijhuisje (ca. 3.5x3.5m, dat vroeger gebruikt werd voor acetyleenproductie ) gerenoveerd tot labo/werkplaats, met werktafel, groot zelfgemaakt rek volgestouwd met chems, glaswerk etc; werktafel, krukje, brandblusser... De kraan staat er wel 10m vanaf maar zo'n probleem is dat nu ook niet. Er is ook een bovenverdieping, maar die gebruik ik enkel voor de (tijdelijke) opslag van stoffen die ik niet in mijn nabijheid wil hebben. Onlangs heb ik nog 2 stopcontacten toegevoegd (1 is toch maar weinig).

Het is een oude, robuuste porseleinen lichtschakelaar, dus in principe gemaakt voor 220V, 6A. Maar porselein kan tegen veel meer hoor, ik denk dat het bij een tiental kilovolt nog niet gaat doorslaan . En ik schat dat het vermogen van m'n weerstand ca. 10 Watt is. Het is zo'n beige, vierkante weerstand uit een oud tv-toestel, 5cm lang, 1cm hoog en 1cm breed.

Ik denk dat je ethanol ipv water bedoelt . PE is oplosbaar in (koud) water. @Nitro: Calciumformaat is oplosbaar in water maar onoplosbaar in alcohol ('Handbook of Chemistry & Physics', zeer handig boek). Dus als je denkt dat je met een calciumformaat + PE-mengsel zit, zal je met kokende ethanol de PE eruit kunnen halen. Daarna de ethanol laten afkoelen en daar is je PE.

In ijskoud water is kaliumnitraat niet zo oplosbaar, dus door een geconcentreerde kaliumcarbonaat + natriumnitraat - oplossing sterk af te koelen, kristalliseert er kaliumnitraat uit. Dit zal echter nog verder gezuiverd moeten worden om de Na+-verontreiniging weg te krijgen... Het is dus haalbaar maar je bent veel beter af door het te kopen.

anti-tank missile Prachtig hoe die raket vertrekt . De explosie mag er ook wel wezen...

Bij ons op school heeft een leerkracht biologie/chemie een paar weken geleden een fles boterzuur omgestoten. De ganse bovenverdieping (waar dus o.a. het chemielokaal zich bevindt) stinkt nu nog steeds .

Ik zou geen koperdraad (te lage soortelijke weerstand) gebruiken, maar constantaandraad (d.i. weerstandsdraad). Maar 'bridgeless igniters' zijn nog gemakkelijker en compacter. Mag ik er ook op wijzen dat het niet ideaal is om een dergelijk (14V) boormachineaccu te gebruiken; doordat je de boel eigenlijk telkens kortsluit, kan er schade optreden bij de (eventuele) zekeringen die erin zitten.

Tja, door het opladen wordt de handeling idd minder spontaan... Heeft iemand een idee hoe ik dan een echte blasting box kan maken (dus zelf aangedreven)? De condensator is ondertussen al wat meer in vorm (door zijn hoge leeftijd had hij in het begin veel lek), na 7 uur schiet er nu nog 135Volt over, dus daar hoef ik me al geen zorgen meer over te maken.

Yippee! Gedaan met lontjes! (alhoewel ik er niet zoveel slechte ervaringen mee heb, ik gebruikte ook een speciaal soort lont - PM me maar als je het wil weten...) ik kan nu eindelijk elektrisch onsteken . Het ontstekingsmechanisme ziet er als volgt uit: (de weerstand is 1.8 kilo-ohm, de diode is een 1N4007, de condensator heeft een maximale werkspanning van 325V en een capaciteit van 400 microfarad) (om de condensator op z'n plaats te houden, recycleerde ik een siliconenspuit; met de opengewerkte schakelaar kan ik duidelijk zien of ie open of gesloten is) elektrische_ontsteker.wmv (let wel dat bij de laatste 2 ontstekingen het geluid enkel van de schakelaar komt). Ik laad de condensator (komt iirc uit een oud televisietoestel) op door de stekker gedurende 30 s in het stopcontact te steken. Daarna schakel ik de ontsteker (+verlengdraad) aan het circuit en haal ik de schakelaar om, en *pets* het spel ontsteekt . Door het hoge voltage hoef ik niet zo nauw te kijken naar afstanden of naar de weerstand van de bridgeless ignitor (die zelfs rond de 1 kiloohm mag liggen) en heb ik een instante ontsteking; meerdere keren na elkaar ontsteken is ook geen probleem... Ongeveer 2 uur na het laden is de spanning wel teruggevallen op ca. 100V (exponentiële spanningsvermindering van een condensator), dus ik mag geen úúren wachten met ontsteken. En nu op naar de plunger blasting box

Ik denk dat door zuurstoftekort de resterende suiker en cellulose ook gaan pyrolyseren: C12H22O11---> 12C + 11H2O [C6H10O5]n ---> 6C + 5H2O Eigenlijk: als de rookvorming berust op de grote hoeveelheid waterdamp die geproduceerd wordt, dan zou er zoiets als de ideale weersomstandigheid voor een KAS/suiker-rookbom moeten bestaan: rekening houdende met de relatieve luchtvochtigheid oid zou een vochtige, koude winterdag ideaal zijn . En liefst zo min mogelijk wind...